14 Dec 2011

Het is druk in de trein tussen Enschede en Hengelo. Trots van de regio FC Twente heeft zojuist in de eigen Grolsch Veste NEC verslagen met 2-0. Toch heerst er onvrede in het overvolle treinstel met Twente-supporters.

Dit heeft alles te maken met het vertoonde spel van de thuisploeg, dat met name in de eerste helft de handen mocht dichtknijpen dat het niet met 0-2 achterstond tegen het laaggeplaatste NEC.

Kop van Jut was Twente verdediger Dwight Tiendalli. Al na vijf minuten was duidelijk dat hij niet goed in de wedstrijd zat. Na de derde foute pass op rij, begon een deel van het Twente publiek te fluiten, waardoor het niveau van de rechtsback in de loop van de wedstrijd zo mogelijk nog verder kelderde.

Net zoals een aantal weken eerder gebeurde  met Gregory van der Wiel en Jerson Cabral ging ook Tiendalli met applaus naar de kleedkamer. Niet uit waardering, maar uit blijdschap dat hij het veld moest ruimen vanwege zijn matige spel.

Je eigen spelers de wedstrijd uitfluiten omdat ze in jouw ogen een wanprestatie leveren om ze daarna onder cynisch geklap naar de kant te begeleiden. Zo’n beetje de grootste vernedering die je als voetballer kunt ondergaan. Toch gebeurt het steeds vaker heb ik het idee. Dit terwijl zowel trainers, spelers als supporters weten dat het gefluit niet bevorderlijk is voor het zelfvertrouwen van de speler in kwestie.

Ook in het achterste treinstel van de sprinter richting Nijverdal bloeide deze discussie in volle hevigheid op. Voorstander van een kritische houding tegenover eigen spelers was een groepje mannen van middelbare leeftijd, dat midden in het gangpad stond. “Tiendalli was een drama,  maar ook die Chadli had uitgefloten moeten worden, op z’n gele voetbalschoenen. Gele schoenen moet je verdienen”, aldus de heren.

Een jonge Tukker van een jaar of twintig, was het er duidelijk niet mee eens. “Chadli scoort nota bene de 2-0, komt net terug van een blessure  en vorig jaar speelde hij geweldig. Als je je eigen spelers wil uitfluiten ga je maar naar de ArenA.” Een oudere heer van rond de zeventig nuanceert. “We zijn te veel verwend de laatste jaren en daardoor zijn onze verwachtingen te hoog gespannen.”

Een eenduidige antwoord zal er nooit komen op het vraagstuk van de fluitende supporter. Hele internetfora staan er over volgeschreven en zowel  spelers, trainers als supporters verfoeien het uit principe. Toch zal het gefluit tegen eigen team weer opzwellen zodra de verwachtingen de realiteit te boven gaan. Gezien de ambities van de clubs zal het niet de laatste keer zijn dat een speler het slachtoffer zal zijn van een fluitconcert van zijn eigen supporters.